ما و خدایی که درین نزدیکیست...
یکشنبه ٢٩ دی ۱۳۸٧
بوم نقاشی ... صدای سخن دوست() 

با یک مداد مشکی شروع شد!

خط ها چه مقتدرانه رژه می رفتند.

قاب سفید ، خطوط سیاه، سمفونی سکوت!

نقاش بود نظاره گر

.

.

.

چشمان رهگذر بود بی اعتنا!

چشمان دختر مهاجر بود خسته!

با روایتی دیرین،نقاش بودو بوم نقاشی!