ما و خدایی که درین نزدیکیست...
سه‌شنبه ٧ فروردین ۱۳۸٦
سلام.. ... صدای سخن دوست() 

یک مسافر تنها در حوالی جاده

مثل پنجره دلباز مثل سایه ها ساده

بی خیال از دنیا با تبسمی شیرین

آمده پر از احساس دل به زندگی داده

 

 زندگی زیباست.

بايد اموخت که عشق دريچه ای است به سوی مهربانی.بايد زيبايی را درک کرد

بايد خدا را در ميان ياس ها ديد.بايد برای احساس از لطافت گفت

بايد شاخه های سبز اطلسی را نوازش کرد.

بايد زير باران صداقت مهربانی را درک کرد.بايد برای هر قلبی جايی گذاشت

بايد برای نيلوفر های ابی تکه ای رنگین کمان کند.

عزيزانم بايد زندگی کرد

قانون زندگی قانون باور هاست.

 

  

 

**این بارتنهاوتنهااز پنجره وجودت٬عالم رابنگرتاهرآنچه هست بوی خودی گیردوبیگانه ای نماند. **