ما و خدایی که درین نزدیکیست...
چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۸٥
ستاره ها هرگز نمی میرند ... صدای سخن دوست() 

گل قشنگم ٬میخوام فقط چند لحظه به حرفام گوش بدی:

این طوری ها٬هم که فکر میکنی نیست.زندگی سراسر غم!!نه٬من باهات موافق نیستم.

تاحالا شده باخودت خلوت کنی؟شده خودت رو قابل بدونی؟با خودت دردودل کنی؟!میدونی چیه...تاوقتیکه قیافت این جوری رفته توهم٬تاوقتیکه لبات نمی خنده٬تاوقتیکه قدر نفس هاتوندونی٬تاوقتیکه کاره هر روزت بشه شکوه وگله از روزگار٬زندگیت سراسر غمه!ازاینم قشنگتر نمیشه!

قبول دارم بعضی وقتا اتفاقات این زمونه رمقی برای ادامه دادن نمیزاره٬اما تو همین لحظات سخته که ایمان آدما سنجیده میشه.ایمان به یک  قدرت نامتناهی٬فقط یاد او آرامش بخش دلهاست.

ازکسی که انتظارشو نداشتی٬زخم خوردی؟؟بهت تهمت زدن؟خیانت کردن؟حتما هم هیچکی دوست نداره!!!و... مرحم همه این دردا٬گذشت زمان٬آره٬زمونه یادت میده باهاشون کنار بیای٬یا حلشون کنی یا اصلا فراموشش کنی.اصلا اگه دنیای ما خوب بود٬اگه زمونه ما دل رحیمی از جنس بلور داشت٬آیا اونوقت میشد بهایی برای خوبی وپاکی و..پرداخت؟؟آیا همه چیزهای خوب٬ عادی و بی ارزش نمی شد؟؟..

عزیز دلم٬شادی یه انتخابه٬یه مدال نیست که کسی دور گردنت بندازه!جریان سیال زندگی هم٬هیچوقت ازبین نمیره٬اما با نگاه تو معنا میگیره...

باورکن که ستاره ها هرگز نمی میرند.حتی در تیره ترین شبها٬در اوج تاریکی وظلمت٬همیشه ستاره ای هست که چشمش به تو باشه٬برات حاوی یه پیغام باشه٬یه خبر خوش٬تا بهت ثابت کنه٬همیشه دریچه ایی از شادی و نور وجود داره!

بی بهانه دنبالش باش!