ما و خدایی که درین نزدیکیست...
شنبه ٦ خرداد ۱۳۸٥
  ... صدای سخن دوست() 

خیلی وقته بهت نگفتم دوست دارم!!

الان که فکر میکنم میبینم چرابایدبرای بیان قشنگترین جمله دنیا غرور داشته باشیم؟مگه من و تو چقدر عمرمون که لحظه های زندگیمونو لذت بخش نکنیم ؟چرا فکر نمیکنیم که اگه همدیگرو از دست بدیم حسرت لحظه لحظه بودن با هم رو خواهیم خورد؟

میدونی!دنیای سبز دوستی ها٬یه دنیای بی خزونه٬اگه باغبون دلامون٬دریچه ها رو روی همه تردیدا ببنده.ما برای به یاد هم بودن٬به چند خط نوشته٬یه شاخه گل مریم٬وخیلی چیزای دیگه نیازی نداریم.برای اینکه من وتو به یادهم باشیم ٬تنها یه خاطره هم میتونه٬خاطره ساز دوستی های ابدیمون باشه.

خواسته دلای آدما٬همیشه از جنس بلوره.ااما اگه بشکنه ٬میشه یه جورایی کنار هم چیدش٬اما چینی بند زده که چینی نمیشه؟؟؟

نمیدونم کجای راه دوستی هستم٬ابتدا یا نیمه راه٬اما هرجا که باشم ٬بذار آینده دوستیمون رو با این جمله زلال کنم:دوست دارم دوست من!

                        *************************************

میشه بگی تو چقدر دوستم داری؟!!!!